N A P R Z E C I W

WYSTAWY    ARTYSCI    WYDARZENIA    PUBLIKACJE   

Laboratorium fantastyczne, olej na płótnie, 140 x 180cm, 2006/2007

Wojciech Goršczniak ODBICIA wernisaż 25.04.2010 godz. 12.00 25 - 26.04. 2010 godz.12.00-16.00

Wojciech Goršczniak ur. w 1976 r. w Poznaniu. W latach 1996-2001 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu (dyplom z malarstwa i rysunku w pracowni prof. Norberta Skupniewicza oraz prof. Macieja Haufy). Od 2008 r. pracuje w poznańskiej Akademii Sztuk Pięknych na stanowisku asystenta w IV Pracowni Malarstwa prof. Andrzeja Zdanowicza.    Zajmuje się malarstwem i rysunkiem, prezentował wystawy indywidualne: w Galerii Aula ASP w Poznaniu 1998, w Galerii Bekos, 2007 oraz w Poznańskiej Galerii Nowa, 2009. Brał udział w wielu wystawach zbiorowych m.in.: Pałac na Wodzie w Łazienkach w Warszawie 2001, Łagów lubuskim 2002, 19 Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego w Szczecinie 2002, Galeria Profil w Poznaniu 2002, 2003, 2007, Galerii U Jezuitów, 2005, Zamek Górków w Szamotułach, 2005 oraz Muzeum Ziemi Œredzkiej "Dwór w Koszutach" 2009.   Istotnš rolę w myœleniu o obrazie stanowiš dla mnie odniesienia do kubizmu i surrealizmu, szczególnie jego nurtu metafizycznego, ze swojš filozofiš postrzegania rzeczywistoœci, według okreœlenia Mieczysława Porębskiego, nowš „lekcjš przedmiotów”. Właœnie przedmiot odgrywa dla mnie istotnš rolę. Przede wszystkim interesujš mnie metamorfozy, którym podlega, dotyczšce samej struktury malarskiej, usytuowanie w punkcie między przedstawieniem a abstrakcjš.

W tym kontekœcie ważne jest dla mnie malarstwo Andrzeja Wróblewskiego. Bliska jest mi ta jedyna w swoim rodzaju poetyka, zdolnoœć odkrywania sytuacji     metaforycznych w sytuacjach najprostszych, w "banalnym przedmiocie". Sztuka jest dla mnie miejscem granicznym, często pragnienie znalezienia się na styku rzeczywistoœci stanowi wystarczajšcy powód zarówno do twórczoœci własnej, jak i do bycia odbiorcš twórczoœci innych. (...) "W wyobrażeniach autora już od wczesnego dzieciństwa czerwień – w postaci wilgotnych błon - kojarzyła się z wnętrzem duszy". Słowa Tadeusza Szczepańskiego odnoszšce się do filmu Ingmara Bergmana "Szepty i krzyki" oœmieliły mnie do sformułowania "malarskiego powodu", który tak często wydaje się naiwny, pozbawiony sensu i niewystarczajšcy. Prezentowany cykl obrazów pt. "Odbicia" można by nazwać wariacjami na temat "wnętrza duszy". Plastycznš reakcjš na to co odczuwam jako wewnętrzne, nienazwane i pozbawione konturu. Prace te niczego nie symbolizujš, sš próbš uchwycenia wyobrażenia w sposób czysto plastyczny. Sš również dialogiem ze œwiatem obrazów Bergmana - malarskim œwiadectwem przeżycia jego twórczoœci.

_{NAPRZECIW © 2010}